به بهانه روز مادر هیس!!! مادرها فریاد نمیزنند… مادرها فقط بغض میکنند حتی اشک نمی ریزند که نگاه فرزندشان آشفته گردد مادرها فقط تحمل میکنند تمام ناملایمتیها،تمام ساختار شکنیها را،تمام نامردیها را. هیس!!! مادرها نمی روند… مادرها رفتن بلدند،نمیروند که آشیانه دل فرزندشان گرم بماند، حتی اگر دیگر نگاهی در آن خانه نیست که خودشان را گرم کند. هیس!!! مادرها اعتراض نمی کنند… به حقی که پایمال شد،به دلی که شکست،به تنهاییشان،به درک نشدنشان، اعتراض نمیکنند که مبادا فرزندشان نگرانشان شود. هیس!!! مادرها در گوشه ای آرام اشک می ریزند،در گوشه ای با کاغذهایشان درد و دل میکنند، مادرها ذره ذره آب میشوند و هیچکس نمی فهمد. هیس!!! مادرها درد و دل نمی کنند… که متهم شوند به حسادت! مادران سرزمین من فقط نگاه میکنند،تحمل میکنن و آه می کشند؛ چرا که آنها خدایی را دارند به وسعت قلبهای مهربانشان و نگاه فرزندانی که تکه ای از وجودشان هستند. هیس!!! مادران فقط خوبند… ((به افتخار همه مادران سرزمینم))،